Onbirinci Saat

“Her insan ruhu, Mutlak ve Aşkın Olan’ın duygusuyla; yaratılmış evrenin hem başlangıcı ve hem de sonu olan ve de ondan sonsuzca aşkın olan En Yüce Kudret’in duygusuyla boyanmıştır. Bu duygu, insanın kendi dünyasının düzlemi üzerinde ve ötesinde var olan şeyi algılama aracı olan akl-ı selim (intellect) melekesine aittir. Her ne kadar Hubut/Düşüş’le birlikte, “akl-ı selim”in tam kudreti kaybolmuşsa da, nurundan geriye kalan yine de, yukarıdaki ayetin açıkça ortaya koyduğu gibi inkar edilemeyecek kadar güçlüdür. Geride kalan bu kalbi bilgi —çünkü akl-ı selim Kalb’de taht kurmuştur— insanın en üstün melekesidir. Ve bu, sadece nisbî bir anlamda akıl olarak ifade edilir. Ne var ki, onun varlığını sürdürüşü onu görmekten imtina etmeye engel olamıyor; ikinci bir tabiat halini alabilen bir reddediştir bu. “Kalb katılığı” aslında söz konusu müzmin körlüğün adıdır.”
Martin Lings

Bu kitap bir ahir zaman tasviridir. Modern çağa özgü bütün özelliklerin kıyamet yaklaştıkça kendilerini açıkça birer alamet olarak gösterdiği düşüncesinden hareketle yazılmıştır. Türk okuyucusunun başta Hz. Muhammed’in Hayatı olmak üzere, Antik İnançlar Modern Hurafeler, Yirminci Yüzyılda Bir Velî gibi kitaplarından tanıdığı Martin Lings (Ebu Bekr Siraceddin) modern çağın olumsuzluklarını tasvir ederken asla felaket tellallığına kalkışmaksızın bilgece eleştiriler getirmekte ve bu çağın her şeye rağmen manevi bir hayat için taşıdığı imkanları haber vermektedir.